Monday, May 22, 2017

சதர்ன் ரயில்வே









விழியகலா வியப்புக்கு
களிற்றையும் கடலையும்
காணுதல் போல்
ரயிலும் ஓர்பொருளே..
குழந்தை முதல் பெரியோர் வரை ...
வயது பேதம் இல்லாமல்
ரசித்து வியக்கும்
மனோநிலை சகலருக்கும்
மகிழுந்தின் வசதி இல்லை
பேருந்தின் இலகு இல்லை
விமானத்தின் சொகுசு இல்லை
ஓடி ஏற நீளமாய்
சிலசமயம் தாமதமாய்
புகைக் கரியோடு அழுக்காய்
விசில் அடித்துக் கொண்டு
புகை விட்டுக் கொண்டு
தலையெல்லாம் பரட்டையாக்கி
சென்றாலும்
ரயில்
மக்களின் நாயகன்தான்.
இது நம்மவண்டி என
சகலரையும் நினைக்க வைக்கும்
இந்த வாகனம்
இந்த முறை நிலையமேக
இருபத்தேழு வருடமாகி விட்டது
கூட்டம் சேருமா
இல்லை
பணிமனையில் ஓய்வெடுக்குமா
என்பது
மவுசு தெரிந்த
ஆட்டுநர் கையில்

Sunday, April 09, 2017

காற்று வெளியிடை - பானி பூரியில் பருப்பு சாம்பார்

”காற்று வெளியிடை” ன்னா என்ன? என்கிற ஒற்றை வசனத்தை வைத்துக்கொண்டு மணி படங்களில் வந்த பல காட்சிகளை கோத்து ஒரு யூடியூபில் ஒரு வீடியோ சமீபத்தில் ரிலீசானது. “மச்சி.. அதுவே பெட்டர். படம் செம மொக்கை” என்றவர்களை மீறிக்கொண்டு போய்ப் பார்த்த படம்... ஆனால் படம் அவ்வளவு மோசம் எல்லாம் இல்லை.  ஒருமுறை பார்க்கலாம்




படத்துக்கு தேங்காய் உடைக்கும்போதே ”ஹிந்தி”யாவெங்கும் ரிலீஸ் பண்ணி கல்லா கட்டலாம் என்று ஏதோஒரு புண்ணியவதி ஓதியிருப்பார் போல. படத்துக்கு backdrop, லொகேஷன்கள்,  பாடல் எடுத்த விதம்,  கதாபாத்திரத்தின் காஸ்ட்யூம்கள், அவர்கள் பழக்க வழக்கங்கள் (வட இந்தியப் பெண்கள் தன் குடும்பத்து ஆண்களை பார்க்க வரும்போது தலையில்  லைட்டாக முக்காடு இட்டுக் கொள்வார்கள்), பாத்திரங்களின் உடல்மொழி எல்லாவற்றிலுமே சப்பாத்தி/ ராஜ்மா வாசனை. என்னதான் அழுத்தம் திருத்தமாக “சக்ரபாணி பிள்ளை” என்று அழுத்தி அழுத்தி சொன்னாலும் கார்த்தியின் அப்பா படத்தில் “லாலா கடை” சேட்டு மாதிரிதான் இருக்கிறார் . அதிலும் நாயகியின் குடுமபத்துடன் உணவகத்தில் கார்த்தி முரண்படும் அந்த சீன்.. என்ன நடக்குதுனு கொஞ்சம் சொல்லுங்கப்பா என்று உரக்கக் கத்தலாம் போலிருக்கிறது.  பாவம்.... ஒட்டாத குடும்பங்கள். ”செட் ப்ராப்பர்டி” மாதிரி வந்து போகின்றன. ஆனால் ஒன்று.. மணி படங்கள் பார்த்து வளர்ந்த மத்திய வயது மாமாக்களுக்கு பிடிக்கிறதோ இல்லையோ, இளைய தலைமுறையினருக்கு படம் பிடித்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது - கொஞ்சம்  கத்திரி போட்டு  காட்சி அமைப்புகளை வேகமாக வைத்து இருந்தால். அதிலும் மேடிட்ட வயிற்றோடு ”கண்ணாலம்” கட்டிக் கொண்ட இளசுகள் கொஞ்சம் கிளுகிளுத்துப் போயிருப்பார்கள் படத்தில் அது  கிட்டத்தட்ட ”பிள்ளை”வாள் ஃபேமிலி டிரெடிஷன் மாதிரி வருகிறது. மணி சரக்கு தீர்ந்து விட்டதென்றெல்லாம் நான் நம்பத் தயார் இல்லை.  குடும்பத்தில் உள்ள ”தலையணை” ஆலோசகர்களிடம் இருந்து சற்றே விலகி இருந்தாலே போதும்.


கார்த்தி சிவகுமார் அந்த ஆகிருதிக்கும் உடம்புக்கும் ஃபைட்டர் பைலட் வேஷத்தில் செம ஃபிட். கர்வமாகவும் ஆண்மையாகவும் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று சொன்னதை அவர் திரையில் கொண்டு வந்த விதம்தான் கொஞ்சம் நெளிய வைக்கிறது. தலையை 23 டிகிரிக்கு சாய்த்துக் கொண்டு சதா ஒரு அசமஞ்சப் புன்னகை- பாகிஸ்தான் சிறையில் இருந்து தப்பி பஸ்ஸின் டாப்பில் தப்பித்து வரும்போது கூட.   க்ளோஸப் காட்சிகளில் ”படக்”கென்று லைட்டைப் போட்டது போல கண்களை அகல விரித்துக் கொண்டு பார்க்கும்போது  தியேட்டரில் பெண்களும் குழந்தைகளும் வீறிட்டு அலறுகிறார்களாக்கும் :-).   தன் இயல்பு தொலைத்து ”டைரக்டர் ” சார் சொன்னபடி நடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம்  இந்த நல்ல நடிகனை காவு வாங்கி விட்டது. மாதவன் இந்த கேரக்டருக்கு ”பச்சக்”கென்று செட்டாகி இருப்பார். பிரசன்னா கூட சரியாக வந்திருக்க வேண்டும். மணி சாரின் படத்தில் நடிக்கக் கூடிய எல்லாத் தகுதிகளும் மேற்சொன்ன இருவருக்கும் உண்டென்றாலும், கார்த்தியை பிடித்து “இருவர்” பிரகாஷ்ராஜ் போல நடிக்க வைத்து.... ஹூம்.. என்ன சொல்ல?


நாயகி ”அதிதி ராவ் ஹைதரி” பாந்தம். கதைதான் Pan Indian என்றால் கதாநாயகியும் Pan Indian material தான். அம்மிணிக்கு வயசு முப்பதாம். மூஞ்செல்லாம் மூக்கு.  சில க்ளோஸப்புகளில்  பாலில் விழுந்த பாச்சைக் குஞ்சு போலிருந்தாலும் , மிச்ச  காட்சிகளில் அந்த அசத்தல் உடையலங்காரம் / காது கம்மல்களோடு அட்டகாசமாக இருக்கிறார். இந்தக் கிளி ”ராவ் காரு” குடும்பமா, ராவுத்தர் குடும்பமா என்று இணையத்தில் தேடியதில் சரியான கொலாப்ரேஷன் என்று தெரிய வருகிறது .Instagram ல் சர்வ ”சுதந்திரமாக”  இருக்கிறார் :-)  நடனமாடும் நங்கை. பாட்டுப்பாடும் குயில், ராச குடுமபத்து ரத்தம் வேறு.. ஏற்கனவே பல இந்தியப் படங்களில் நடிதத அனுபவம்... பார்ப்போம் இவர் தொடர்ந்து கலைச்சேவை புரிய வருகிறாரா இல்லை கிரிஜா செட்லூர் போல ”one film wonder” ஆ என்று.


நாயகன் நாயகியைத் தவிர பாக்கி அனைவரும் வேஸ்ட். அதிலும் ஆர்.ஜே.பாலாஜி வயிற்றுக் கடுப்பு வந்தவர் போல இருக்கிறார். மனசு விட்டுப் பேசி எல்லாரையும் மரண கலாய் கலாய்க்கும் இந்த இளைஞ்னை இப்படி பார்க்க டைரக்டருக்கு அப்படி என்ன ஆசையோ?  டெல்லி கணேஷும் அதே. அவருடைய நிஜ இளமைக் கால கருப்பு வெள்ளை  புகைப்படம் அவர் சாவு சீனில் வந்து போகிறது அதை தாண்டி இவர் இந்த ரோலுக்கு எதற்கு என்ற எண்ணமே எழுகிறது. கொட்டாப்புளியால் கொசு அடித்திருக்கிரார்கள். ருக்மிணி ரொம்ப சுமார். மற்றவர்கள் யாரையும் அடையாளம் தெரிவதற்குள் படத்தில் அவர்கள் பாத்திரமே  மூழ்கி விடுகிறது. ஜோக்கருக்கு தேசிய விருது வாங்கிய சுந்தர் அய்யர் மாதிரி பிற்காலத்தில் விருதுகள் மூலம் தெரிய வரலாம். ஹி,.. ஹி.


"He met the angel and then they lived happily ever after" என்று சொல்லத் தகுந்த கடைசி காட்சி அற்புதம். உடல் பலமும், ஆண் கர்வமுமே சாஸ்வதம் என்று இறுகாறும் நம்பிய ஒரு ஆத்மா தன் கண்ணெதிரே தன் விதையை அந்த பாலைவன மண்ணில் கண்டதும் கிட்டத்தட்ட தன் எல்லாத் திமிரையும் அந்தப் பிஞ்சின் காலடியில் இறக்கி வைத்துக் கரையும்போது கண்கள் கரிக்கின்றன.


மணி சார்.. தமிழ்ப்படத்துக்கு டைட்டில்  மட்டுமல்ல.. கதையையும் ஜீவனையும் தமிழ் மண்ணிலேயே தேடுங்கள். தலைப்பில் பாரதியை வைத்துக் கொண்டு  பானி பூரியில் பருப்பு சாம்பார் விட்டு எங்களுக்கு படைக்காதீர்கள்.
 

Friday, July 22, 2016

கபாலி - எண்ணங்கள்

  • ரஜினி மாஸ். ரசிகர்கள் துள்ளிக் குதித்து அனுபவிக்க ஏகப்பட்ட காட்சிகள். அங்கங்கே தெறிக்கும் அவர் ஸ்பீடு அசத்தல்.
  • ரஜினி செம ஸ்மார்ட். கம்பீரமான அழகு. பின்பாதியில் மனைவியை சந்தித்ததும்  தாடி எடுத்து விட்டு ஒரு அழகு வருகிறதே .....அது !!!
  • காமிரா சூப்பர்
  • வசனம் அங்கங்கே பளிச். தேவையற்ற இடங்களில் சில கருத்துகளை ரஞ்சித் திணித்திருக்கிறார். அது துருத்திக் கொண்டு பல் இளிக்கிறது. படத்தில் “காற்று பிரிந்தால்” கூட மகிழ்ச்சி என்கிறார்கள். அலுத்து விடுகிறது
  • ”மாய நதி” பாடல் அருமையான இடத்தில் வைத்து இருக்கிறார்கள். பொதுவாகவே இசைக் கோர்ப்பில் மெனக்கெடல் தெரிகிறது.
  • படத்தில் ஏகப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள். எல்லாவற்றையும் நினைவு வைத்துக்கொண்டு இன்னார் இன்னாருக்கு என்ன செய்தார் என்று நினைவில் வைத்துக் கொள்வதே போதும் போதும் என்றாகி விடுகிறது
  • Casting detailsகாக மெனக்கெடும்போது முக்கியமான பாத்திரங்களுக்கு மட்டும் அதிகம் உழைப்பது பார்வையாளர்களுக்கு அயர்ச்சியை குறைக்கும்
  • கிஷோர் எப்பேர்ப்பட்ட நடிகன் !!!  கிலோ கிலோவாக நகையை சுமக்க செய்து வீண் பன்ணி விட்டார்கள். சீன வில்லனை டம்மி செய்து இவருக்கு கொஞ்சம் சேர்த்திருக்கலாம். பாவம் !!
  • தன்ஷிகாவும், தினேஷுமாவது தேவலை - கலையரசனும், ரித்விகாவும் வேஸ்ட். பள்ளி சம்பத்தப்பட்ட காட்சிகளும் சரியாக கையாளப்படவில்லை.
  • ராதிகா ஆப்தேவுக்கு ”நல்லவனுக்கு நல்லவன்” ராதிகா சாயலும், ”விருமாண்டி” அபிராமி சாயலும் இருந்தாலும் குழப்படியான பாத்திரம்.அவர் அழகு அதிகம் உபயோகப்படுத்தப்படவில்லை.  பல வருடங்கள் கழித்து கணவனும் மனைவியும் சந்திக்கையில் உணர்ச்சிகள் டாப் கியர்.
  • மற்ற கதாபாத்திரங்களில் உள்ள நடிகர்கள் முகம் தெரியாமல் இருப்பதால் முழுமையாக ரசிக்க முடியவில்லை. ரஜினி படத்தில் நடிக்க வைத்து அவர்களை பெரியாளாக்கி விடலாம் என்று ரஞ்சித் நினைத்திருக்கலாம். வேலைக்காகவில்லை.
  • சென்னை வரும் காட்சிகளில் ”லீ மெரிடியனில்” தேவையில்லாமல் ஏற்படுத்தப்படும் பதற்றமும், மனைவியை தேடி அங்குமிங்கும் ஓடுவதும்,  பார்வையாளர்களை சீட் நுனிக்கு கொண்டுவரும் என்று நினைத்திருக்கலாம். அது சீட்டை விட்டு கிளம்பலாமா என்று யோசிக்க வைக்கிறது. 
  • கடைசி காட்சி ( துப்பாக்கியின் “க்ளிக்”)  தமிழுக்கு புதுசு.
  • ரஞ்சித் படமா ரஜினி படமா என்ற குழப்பத்தில் நம்மையும் குழப்பி விட்டார்கள். தியேட்டர் விட்டு வெளிவருகையில் நூடுல்ஸில் சாம்பார் ஊற்றி சாப்பிட்டாற்போல் ஒரு மையமான உணர்ச்சி.
ரஜினிக்காக ஒரு முறை பார்க்கலாம்.

Sunday, June 19, 2016

சிந்தையில் எந்தை

அன்புள்ள அப்பா,
 
  நினைவில் இருத்தி நாட்காட்டியில் குறித்து வைத்தெல்லாம் நான் உங்களுக்கு தந்தையர் தின வாழ்த்துகள் சொன்னதில்லை. அதையெல்லாம் ஒரு பொருட்டாக எடுத்து புளகித்துப் போகும் பழக்கமும் உங்களுக்கு இருந்ததில்லை. இந்த சடங்குகளையெல்லாம் வெறும் புன்சிரிப்பால் கடந்து செல்வதையே வழக்கமாக கொண்டிருந்தீர்கள். அன்பு உள்ளுறை வெப்பம் போல தொகைந்தே இருந்தது. உங்களை நானும் என்னை நீங்களும் முகத்தின் முன் வாயார வாழ்த்திக் கொள்ளும் வழக்கமெலாம் இருந்ததில்லை எந்நாளும் உங்கள் முதுமை ஏற ஏற நானே யோசித்துதான் சில விஷயங்களை புத்திபூர்வமாக மட்டும் அல்லாமல் உணர்வுபூர்வமாகவும் செய்ய விழைந்தேன்.
 
இன்று நீங்கள் இல்லை. ஸ்தூலம் கடந்த ஸ்நேகிதம் என்றாலும் கொஞ்சம் வலிக்கத்தான் செய்கிறது. உங்கள் மரணம் நீங்கள் வேண்டியபடியே உங்களை வந்தடைந்தது. யாருக்கும் பாரமாக இல்லாமல் படுக்கையில் கிடந்து துன்புறாமல், உங்கள் கம்பீரம் குறையாமல் இறையடி சேர்ந்தீர்கள். சேர்ந்தபோது என் கை உங்களை பற்றி இருந்தது. நாங்கள் அனைவரும் வந்து சேர்ந்தோம் என்று நிம்மதியுடன் அறிந்த பிறகே உங்கள் மரணம் நிகழ்ந்தது. ”எந்நோற்றான் கொல் எனும் சொல். என்ற அளவுக்கு சொல்ல முடியாதென்றாலும் நீங்கள் பெருமைப்படும் விதத்தில்தான் நடந்து கொண்டென் என்று நினைக்கிறேன். முதுமையில் உடன் இருந்திருந்தால் இன்னமும் உவகையுற்றிருப்பிர்கள். எனினும் என்னை வற்புறுத்தி இந்தியா அழைத்துகொள்ள உங்களுக்கு சம்மதமில்லை. மகனென்னும் கடமை இருப்பதைப் போல எனக்கு, தந்தை என்ற கடமையும் இருப்புவதை முழுதுணர்ந்து என் மகவை வளர்த்தெடுப்பதில் முனையச் சொன்னீர்கள். பெற்றோர்களுக்கு நல்ல பிள்ளைகளாக வளர்வதும், பிள்ளைகளை நல்ல பெற்றோராக வளர்ப்பதுமே வாழ்வின் ஆகச்சிறந்த கடமையாக சொன்னீர்கள்.
 
அப்பா... உங்கள் மீது முதலில் பயம் இருந்தது. பின் பாசம், பெருமை, மரியாதை, கரிசனை என்று வளர்ந்து இறுதியில் இரக்கமே எஞ்சியது. என்னை வளர்த்தை போல என் கண்மணியையும் நான் வளர்ப்பேனாயின் நீங்கள் என்னை பெற்றதன், நான் பிறந்ததன் அர்த்தம் விளங்கி வாழ்வு முழுமையடைந்து விடும். உங்கள் ஆசிகள் என்றும் எங்களுக்கு உண்டு என்று தெரியும் தொடர் ஓட்டத்தின் (Baton in relay race)”பேட்டன்” தடியை அவனிடம் கையளித்து விட்டு நானும் உங்களிடம் வருவேன்.
 
என் உடலும், திடமும், அறிவும், மொழியும், பணிவும், பண்பும், மாண்பும் நீங்கள் ஈந்தது
நன்றி--யாவற்றுக்கும்.
 
முன்னர் எழுதியவை :
 
 
 

Saturday, June 04, 2016

இகமெங்கும் இறைவிகள்

கமலஹாசனைப் போல கார்த்திக்குக்கும் துணிச்சல் அதிகம். இல்லாவிட்டல் ரசிகர்கள் மீது இவ்வளவு நம்பிக்கை வைத்து இப்படி ஒரு படத்தை முயன்றிருப்பாரா?  அந்த நம்பிக்கைக்கு வாழ்த்துகள். ஆனால் படம் சூப்பர் ஹிட் லிஸ்டில் சேர்க்க வேண்டுமா என்ற எண்ணம் அவருக்கு இருந்ததா என்பது தெரியவில்லை. ஹிட் அடித்தால் இளைய தலைமுறையும், தாய்மார்களும் கை தூக்கி விட்டார்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். படம் கொஞ்சம் கனமான படம்தான். He sprinkles brilliance casually all over, but the audience should be sharp enough to catch them.



கார்த்திக் இதுவரை சொல்லாத அளவுக்கு இந்தப் பிரச்சினையை(பெண்களின் வாழ்க்கை)  உரத்துப் பேசாமல் அணுகி இருக்கிறார்.  உரத்து சொல்லாததால் பார்வையில் இருந்து விடுபட்டுப் போவதற்கும் வாய்ப்புகள் அதிகம். இந்தத் தலைமுறை ரசித்துப் பார்ப்பதற்கு காட்சிகளும் வசனங்களும் அத்தனை அத்தனை உண்டு. படத்தில் வில்லன் என்று ஆள் இல்லாமல் சந்தர்ப்பங்களில் எல்லாரும் வில்லன் ஆவது அழகு. வாழ்க்கை இப்படித்தான் இருக்கிறது. He should choose a vocal/ contradicting editor next time. Editor provides a different perspective and he should not necessarily think like the Director and just follow his orders. படம் நீளம். எனவே பார்ப்பவர்களுக்கு பொறுமை வேண்டும். ரவுடி கூட்டத்தில் திடீரென ஒரு ரவுடி டைரக்டர் எஸ்.ஜே.சூர்யாவை பார்த்தவுடன் பம்மி,  தன் நடிப்பை பற்றி சொல்வதும்,  நல்லா பாடுவேண் என்று சான்ஸ் கேட்பதும் ”ஜிகிர்தண்டாவை” நினைவு படுத்துகிறது. அதே போல Rehabilitation center ஆளும் ஜிகிர்தண்டா வாத்யார் சோமசுந்தரத்தை நினைவுபடுத்துகிறார். கார்த்திக் அடுத்த முறை புதிய நட்சத்திரங்களுடன் முயற்சிக்க வேண்டும். .

எஸ்.ஜே.சூர்யாவின் நடிப்பை பாராட்டதவர்களே இல்லை . உண்மைதான். வழக்கமான கோணங்கித்தனங்கள் இல்லாமல் நன்றாக நடிக்க முயன்றிருக்கிறார். ஆனால் “நான் நடிக்கத்தான் வந்தேன். மற்றதேல்லாம் இந்த இடத்திற்கு வருவதற்கான முயற்சிகளே” என்று அவர் சொல்வதெலாம் டூ மச். எந்த டைரக்டர்  படத்தில் நடித்தாலும் அவர் தனக்கென்று ஒரு ஸ்டைல் உருவாக்கிக்கொண்டு வெளுத்துக் கட்டட்டும். அப்புறம் பார்க்கலாம். மனைவியாக வரும் கமலினி முகர்ஜி சரியான தேர்வு இல்லை. முகபாவங்கள் ஒத்துழைக்கவில்லை. குழந்தைக்கு அம்மாவாக நடிக்க ஒத்துக் கொள்ளும் அழகான ஹீரோயின்களா இல்லை? என்னிடம் கேட்டிருக்கலாம். ;-)

விஜய் சேதுபதி வழக்கம் போல அலட்டல் இல்லாமல் நடித்திருக்கிறார்.   அந்த அமைதியான ஆளுக்குள் இருக்கும் மூர்க்கம் வெளிப்படும்போதெல்லாம் கதை திசை திரும்புகிறது. அவர் சிறை வாழ்க்கையும், வீடு திரும்பலும் சுஜாதாவின் ”ஜன்னல் மலரை” நினைவு படுத்துகிறது. இத்தனை மூர்க்கமான ஆள் காதலியிடமும், கடைசியில் மனைவியிடமும்  க்ளீன் போல்ட் ஆகும்போது பரிதாபம் வருகிறது. உண்மையில்  சேதுவின் பாத்திரம் முந்தின காட்சிகளில் எல்லாம் அவஸ்தைப்பட்டு மனதளவில் மக்கி, க்ளைமேக்ஸில் வெறுமே முடிவுக்கு காத்திருக்கிறது. அந்த முடிவு அந்த கதாபாத்திரத்திற்கு ஒரு விடுதலை !!!

அஞ்சலி அட்டகாசம். உடம்பு அரைத்து வைத்த இட்லிமாவு பொங்குவது போல போயிருந்தாலும் முகமும், குரலும், நடிப்பும் கை கொடுக்கிறது. அவர் புது மணச்சிரிப்பு, நாள்பட நாள்பட வரும் முதிர்ச்சி, கணவனிடம் காட்டும் சம்பிரதாய ( சம்சார)க் கனிவு, அவன் இறுக்கம் தளர்ந்து நெருங்கி வருகையில் வரும் ஆச்சரிய மலர்ச்சி, அவன் செயல்களின் விளைவான  திணிக்கப்பட்ட தனிமையால் வரும் ஏமாற்றம், அயலானின் அன்புக்கு செவிசாய்த்தும் அவனை நாசுக்காக விலக்கி வைக்கும் சம்பிரதாய ( பரம்பரை) பயிர்ப்பு என்று ......அதகளம். அதுவும் அந்த அயலானை நெடுநாள் கழித்துப் பார்க்கும்போது வரும் இனம்புரியா சங்கடத்தை காட்சியில் காட்டி இருக்கும் நளினம்--- wow - Classic.

 பாபி சிம்ஹா அசலான பாத்திரம். மேலுக்கு சிரித்துக் கொண்டு, ஊரில் உள்ளவர்கலை எல்லாம் வைது கொண்டு,  தன் செயல்களுக்கு உறுத்தலே இல்லாமல்  இல்லாமல் சாமர்த்தியமாக ஞாயம் கற்பிக்கும், வரம்பு மிறிய பிரதி. அவன் மையல் இன்னும் கொஞ்சம் சொல்லப்பட்டிருக்கலாம். சொல்லி இருந்தால் அந்த ராவண ஞாயமும் இன்னும் வெளிப்பட்டிருக்கும். இவர் கார்த்திக் படங்களில் சோபிக்கும் அளவுக்கு மற்ற படங்களில் நடிப்பதில்லை. கார்த்திக்கின் வெற்றியாக இருந்தாலும் இது ஒரு நடிகனின் தோல்வி. பாபி ஜாக்கிரதை.

பூஜா அருமையான படைப்பு. உள்ளதை உள்ளதென்று சொல்லி நிஜம் பேச நம்மில் பலருக்கு இல்லாத தைரியம் அவளுக்கு இருக்கிறது. அதுவே அவள் காதலனையும் கூட மிரளச்செய்கிறது. அவன் லெளகீக வாழ்வுக்கு இழுத்தாலும் அவள் வருவதில்லை. ஏனேனில் அதனால் விளையும் உறவுக்குழப்பங்கள்  தங்களுக்கு தேவை இல்லை என நினைக்கிறாள். பெரும்பாலானோர் புரிந்து கொள்ள முடியாத பாத்திரம். ஆனால் இப்படியும் மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்று கார்த்திக் கோடி காண்பித்து இருக்கிறார். இன்னொரு வரம்பு மிறிய ப்ரதி. இந்தப் ப்ரதிகள்  அதிர்ஷ்டவசமாக சேது போன்ற ஆண்களுடன் உறவில் /நட்பில் இருக்கீறார்கள் . அதனால் abuse செய்யப்படுவதில்லை. sigh...

ராதாரவி அடக்கி வாசித்திருப்பது நன்று. சிலை திருட அனுபதி கொடுப்பதும், ஆஸ்பத்திரியில்  நர்ஸம்மாவை அதட்டுவதும் தவிர படம் நெடுக வெறும் பார்வை மட்டுமே. சீனு மோகன் கொஞ்சம் ஓவர். குழப்பமான பாத்திரம். சில காட்சிகளில் நிகழ்வதற்கு  முன்னரே அவர் முகம் ரெடியாகி விடுகிறது - so dramatic. டெல்லி கணேஷ் பொருந்தி இருக்குமோ?

சந்தோஷ் நாராயணன் பெரிய hype. டொய்ங் டொய்ங் என்று மேற்கத்திய சுட்ட இசையை BGM என்று படம் முழுக்க மீட்டி  இருக்கிறார். ஜீவன் இல்லாத  வேறும் ”ஓசை”. இரண்டு பாடல்கள் தேறும். இசைஞானி இந்தப் படத்தை வேறு உயரங்களுக்கு தூக்கி இருப்பார். கார்த்திக் சும்மா சும்மா வசனங்களில் மட்டும் ராஜாவை சிலாகிப்பதை விடுத்து அடுத்த படத்துக்கு அவரிடம் போய் கேட்க வேண்டும்.


பாஸ்கி லிங்க்

ஹிந்து ரங்கன்



 

சதர்ன் ரயில்வே

விழியகலா வியப்புக்கு களிற்றையும் கடலையும் காணுதல் போல் ரயிலும் ஓர்பொருளே.. குழந்தை முதல் பெரியோர் வரை ... வயது பேதம் இல்லாமல் ரசி...