Skip to main content

Posts

Showing posts from August, 2004

மரத்தடி மண்டகப்படி - 7

நாளை காலை என் புது வீட்டில் கணபதி ஹோமம். நேற்றிரவு ஆபிசில் இரவு ஒரு மணி வரை திடீர் வேலை. சாயங்காலம் புதிதாக சேரப் போகும் கிடார் வகுப்பு. பிள்ளை சூர்யாவுக்கு ஏகக் காய்ச்சல், மற்றும் அதனாலான மன உளைச்சல்.

இத்த்னைக்கும் நடுவில் இங்கு எழுத, கலந்து கொள்ள முக்கியக் காரணம் மதியக்கா.

போன வருடமே கலந்து கொண்டு எழுதச் சொல்லி தாக்கீது வந்தது. ஏதோ காரணத்தால் கலந்து கொள்ள இயலவில்லை. வலைப்பூவை பொத்தி, பாதுகாத்து, பாலூட்டி, சீராட்டி வரும் அவர், வலைப்பூ ஆசிரியராக இருக்கச் சொல்லி, இரண்டு/ மூன்று முறை தாக்கீது அனுப்பினார். நன்றாக செய்ய வேண்டும் என்று நினைப்பதை, நேர நெருக்கடியில் செய்தால் குவாலிட்டி பாதிக்கப்படுமோ என்ற எண்ணத்தில், அதையும் தள்ளிப் போட்டுக்கொண்டே வந்தேன். எனவே இதை எப்படியாவது எழுதிவிட வேண்டும் என்ற உந்துதலில் செய்த விஷயம்.

நன்றாகவந்திருக்கிறதா என்பது தெரியவில்லை. குழுவில் நிலவும் மயான அமைதியைப் பார்த்தால், சற்றே பயமாகக் கூட இருக்கிறது.

இனி என்ன..??

கிளி என் கையை விட்டு பறந்து விட்டது. அதை தோளில் வைத்து கொஞ்சுகிறீர்களோ, குழம்பில் போட்டுகுமுக்குகிறீர்களோ, உங்கள் இஷ்டம்.

போ…

மரத்தடி மண்டகப்படி - 6

விழா மலர் என்பது ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சிக்கு பின்னும் விளம்பரதாரர்களைத் திருப்திபடுத்த சாஸ்திரத்துக்காக செய்யும் விஷயம் என்று இத்த்னை நாள் நினைத்திருந்தேன். ஆனால் அமீரக ஆண்டு விழா மலரைப் பார்த்த பிறகு அந்த எண்ணம் ஓரளவு மாறி விட்டது. என் கவிதை பதிப்பிக்கப் பட்டது என்பதற்காக சொல்லவில்லை.:-) உண்மையிலேயே சிரத்தை எடுத்துச் செய்திருந்தார் தம்புரான்.

மரத்தடி வலைப் பக்கத்தில் படைப்புகளை நீங்கள் ரெகுலராக வலையேற்றிக் கொண்டிருந்தாலும், ஆண்டு விழாவுக்காக ஒரு மலர் வெளியிடுவது நல்ல ஐடியா என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. வச வச வென்று படைப்புகள் வேண்டாம். மறு பதிப்புகள், பழைய சரக்கு ஆகியவற்றைத் தள்ளிவிட்டு இதற்கென்றே பிரத்யேகமாக எழுதிய படைப்புகளை வெளிடுவது நன்றாக இருக்கும் என்பது என் தாழ்மையான விண்ணப்பம்.

நேற்று மரத்தடி.காம் பக்கம் சுற்றிக் கொண்டிருந்தபோது நிர்மலா டீச்சர் எழுதிய ஒரு கவிதை நெத்தியடியாக இருந்தது. தலைப்பு மட்டும் கொஞ்சம் நன்றாக வைத்திருக்கலாம்.

கச்சேரிக்கணக்குகள்
==================

கூடலுக்கு முன்னறிவிப்பாய்
பின்னிருந்து அணைக்கையில்
ருசிமாறிய காப்பிக்காக
காலையில் கடிந்தது நினைவில்

சில்மிஷங்கள் தொடர
சிரிக்…

மரத்தடி மண்டகப்படி - 5

on demand கவிதை எழுதி எனக்கு பழக்கம் இல்லை. கவிதை எழுத ஏதாவது கோபமோ, யோக்கியமானநேர்மையான, உணர்ச்சியோ இருக்க வேண்டும் என்பார் சுஜா(தாத்)தா. முதலாவது அர்த்தமில்லாமல் அதிகம் வந்தாலும், அயோக்கியத்தனம் அதிகமாகிக் கொண்டிருப்பதால் இரண்டாவது அதிகமாக வருவதில்லை. கவிதைஏன் எழுதவில்லை என்று என் நண்பன் ஒரு முறை கேட்டபோது " ரொம்பத் தளும்பலை. அதனால எழுதலை" என்று மகாகவி காளிதாசன் போல பதில் சொன்னேன்.

அது உண்மைதான்.

சரியான பயிற்சிகள் இல்லாமல்,முறையான இசை அறிவு இல்லாமல், பழந்தமிழ் இலக்கியம் பயிலாமல், வெறும் உணர்வு அடிப்படையில் வரி ஒடிக்கும்போது, அந்த உணர்வும் உண்மையாக இல்லாமல் கவிதை எழுதுவது தற்கொலைக்கு சமம். மீனாக்ஸ்,புகாரி, சேவியர், கற்பகம் போன்றவர்கள் இத்தனை கவிதை எழுதுகிறார்கள் என்றால், அத்தனை "தளும்புகிறது" என்றுதான் அர்த்தம்.

எனக்குப் பிடித்த சு.ரா வின் கவிதை ஒன்றை இங்கே தர விருப்பம்:


வாழ்க்கை
========

பாம்பைக் கண்டதும்
கல்லெடுத்தாய்
நான் கல்லானேன்.

வாளைக் கண்டதும்
வில்லை வளைத்தாய்
வாளுறை யானேன்

மதயானை வந்ததும்
அலறி யடித்தாய்
வாலிலூசல் பயின்றேன்

பின்னொரு நாள்
முச்சந்தியில்சறுக்…

மரத்தடி மண்டகப்படி- 4

சாக்ரமண்டோ - ஒரு அறிமுகம்
=============================

சாக்ரமண்டோ என்றால் எத்தனை பேருக்கு தெரியும் என்பது தெரியவில்லை. இணையத்தில் என்னால் புகழ் பெற்ற ஊர். ( ஆஹா..மாமி ரொம்ப பாதிச்சிட்டாங்க..:-) ) . கலி·போர்னியாவின் தலைநகர் என்றாலும் ஒருமாதிரி laid back ஊர் தான். பக்கா மெட்ரோவும் இல்லை. படு கிராமமும் இல்லை. நடுவாந்திரம். ஆம்...நடு" ஆந்திரம்தான்". அமெரிக்கா முழுவதும் மாட்லாடிக் கொண்டிருக்கிற மிளகாய் ஆசாமிகள் சாக்ரமண்டோவிலும் குவிந்து, ரெண்டு தெலுகு மண்டலம் வைத்துக் கொண்டு "நாகு ஒத்து..நீகு தெலுசு" என்று மிழற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

சான் பிரான்சிஸ்கோவிலிருந்து தொண்ணூறு மைல். எல்லே ராமால் புகழ் பெற்ற லாஸ் ஏஞ்சலிலிருந்து நானூறு மைல்.(குடாப்பகுதி) சிலிகான் வேலியிலிருந்து நூற்று முப்பது மைல். வரைவின் மகளிருக்கும், சூதாட்டத்துக்கும் புகழ்பெற்ற கார்சன் சிட்டியிலிருந்து எண்பது மைல். இத்தனை பர பர, சுறு சுறு நகரங்கள் சுற்றி இருந்தும் என்னை மாதிரியே கொஞ்சம் சோம்பேறி ஊர்தான். ஊர் முழுக்க வளைத்துக் கொண்டு அமெரிக்கன் ஆறு ஓடுகிறது. போட்டிங் போகலாம். ஆ…

மரத்தடி மண்டகப்படி - 3

ஏன் எழுதுகிறோம்
=================

ஸ்வஸ்திக் விளம்பரர் ஒருமுறை மிக முக்கியமான இந்தக் கேள்வியை மாமியின் ஸ்ரீராமஜெயத்தை வெளியிட்ட பத்திரிக்கையில் கேட்க, பெரிய பெரிய ஜாம்பவான்கள் எல்லாம் வரிந்து கட்டிக் கொண்டு பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். உண்மைதான் . வெ.சா சொன்னபடி எந்தப் பிரயோஜத்துக்கும் ஆகாத தமிழை இளைய தலைமுறை ஏன் இப்படி விழுந்து விழுந்து சேவித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

காரணம் ரொப்ப சிம்பிள்.

எல்லோருக்கும் தன்னுடைய இருப்பை நிலைநாட்ட ஏதாவது செய்ய வேண்டி இருக்கிறது. செத்துபோன பின், பத்தோடு பதினொன்றாக, புழுவும், பூச்சியும் , பூமியும் அரித்து மண்ணோடு மண்ணாக மக்கி அழிந்து காணாது போக யாருக்கும் விருப்பம் இல்லை.அதனால்தான் கவிதை எழுதுகிறோம். கானா எழுதுகிறோம். போட்டோ போடுகிறோம். எழுத்தாளரைக் கெள்வி கேட்கிறோம். கைக்காசை செலவழித்து புத்தகம் போடுகிறோம்.கேள்வி கேட்கிறோம். வம்பு எழுதுகிறோம். எல்லாவற்றுக்கும் காரணம், இந்த "நான்"தான். அங்கீகார அரிப்பு தேடும் இந்த ஆத்திரம்தான். சீசனுக்கு வந்து டப்பாங்குத்து ஆடும் மூக்கன் உட்பட.

அதில் தான் எத்த்னை மாறுபாடுகள். வண்ணங்கள். வர்ணங்கள். சிக்கல்கள்.

மரத்தடி மண்டகப்படி - 2

நம்பிக்கை மனிதர்கள்
===================

தூரத்திலிருந்து பார்த்தால் ஸ்கூல் பையன் போலத்தான் இருப்பார் ராட்னி வாங். அமெரிக்காவில் செட்டில்ஆகிவிட்ட மூன்றாம் தலைமுறை சீனர். ராக்லின் என்ற இடத்தில் இருந்து சாக்ரமண்டோ வரை ரயிலில் வந்திறங்கி, வெயிலோ மழையோ, ஸ்டேஷனிலிருந்து குழந்தைகள் ஓட்டும் குட்டி ஸ்கூட்டரில் ஒரு காலை வைத்து, இன்னோருகாலால் உந்திக் கொண்டே வருவார். "ர்" வராது என்பதால் 'ஹாய் ...சுண்டா" என்பார். எப்போதும் சிரித்த முகம்தான். ட்ரேட்மார்க் அரசு ஊழிய சோம்பேறித்தனமும், ஒபீ யும் அடிக்காமல், சின்சியராக வேலைபார்க்கும் ஆசாமி. போன வருடம் ஒரு நாள் அவருடைய டீன் ஏஜ் வயசுப் பெண் லாஸ் ஏஞ்சல் ஜூவுக்கு வெளியே நடந்த ஒரு விபத்தில் அடிபட்டு கோமாவில் இரண்டு நாள் ஆஸ்பத்திரியில் வைக்கப்பட்டிருந்து, மூன்றாம் நாள் உயிர் விட்டாள். அவருக்கு அவ்வளவு வயசில் பெண்ணிருப்பதே எனக்கு ஆச்சரியம். அதை விட ஆச்சரியம் சம்பவம்முடிந்து ஆபிசுக்கு வந்தவரை விசாரிக்கப்போன என்னிடம், உடையாமல் கொள்ளாமல் திடமாக பேசிக்கொண்டிருந்தது.

பின் கொஞ்ச நாள் கழித்து கண்ணில் பச்சை கலர் மாஸ்க் போட்டுக் கொண…

மரத்தடி மண்டகப்படி - I

முதல் ஆட்டம், இரண்டாம் ஆட்டம் என்று ·பர்ஸ்ட் ஷோ,செகண்ட் ஷோவை சொல்வார்கள் கிராமங்களிலும், கிராமம் மாதிரி இருக்கும் முனிசிபாலிட்டிகளிலும். இந்த ஆட்டம் என்கிற வார்த்தையே பழைய கூத்துக் கலாசார, நாடக கால வழக்கிலிருந்து வந்ததோ என்று எனக்கு ஒரு சம்சயம் உண்டு. பவளக்கொடி என்று எங்குபார்த்தாலும் சாணி தாளில் மாரியம்மன் தீமிதி காலங்களில் போஸ்டர் ஒட்டப்பட்டிருக்கும். அதே போலவே சதிரும். தஞ்சை பாலாமணி என்ற சதிர் ஆட்டக்காரர் சுதந்திரபோராட்டத்தில் எல்லாம் பங்கு பெற்றதாககதை கேட்டதுண்டு.

காரைக்குடி அருகே கீழ்ச்சிவல்பட்டியில் கொஞ்சநாள் டூரிங் டாக்கிஸ் வைத்துக்கொண்டு ஆட்டம் போட்ட என் தாத்தாவைத் தவிர யாரும் ஸீஸனுக்கு போய் ஆட்டம் போட்டது இல்லை.

இப்போது இங்கே நான்.

இது டூரிங் டாக்கிஸோ, கூத்துக் கட்டலோ, பவளக்கொடியோ, சதிரோ இல்லை ரிக்கார்ட் டான்ஸோ, வந்தநாளுக்கு ஏதாவது பண்ண முடிந்தால் சந்தோஷம்தான்.

எங்கிருந்து ஆரம்பிப்பது.....??

ம்ம்... சொக்கன் ஆட்டோவில் கூட்டிவந்து ரா.கா.கி யில் ஏற்றிவிட்ட தினம் ஒரு கவிதைதொண்டரடிப்பொடிகளில் நானும் ஒன்று. அவர்கள் பேசும் விஷயம் புரியாமல் கை, வாய் மெய் பொத்திகொஞ்ச நாள் பயபக்தியோடு …

மரத்தடிக் கொண்டாட்டம்

இன்று நாள் முழுதும் மரத்தடி ஆண்டு விழாக் கொண்டாட்டங்களில் பங்கேற்று என் தான்தோன்றித்த்னத்தை அங்கேயும் அரங்கேற்றப் போகிறேன்.

என் பினாத்தல்கள் அத்தனையும் இந்தத் திரியில் வெடிக்கும் என்பதறிக.
புத்திபூர்வமான ரசிகர்..??
======================

என்னுடைய முந்தைய பதிவில் சேர்த்திருக்க வேண்டிய விஷயமிது. ஆனால் தனிமரியாதை செய்ய வேண்டுமென்று தோன்றியதால் இங்கே எழுதுகிறேன்.

பத்ரியின் இலக்கியச்சிந்தனை கதைத் தேர்வு சம்பந்தமான பேச்சை படித்து முடித்ததும் எனக்கு உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. பத்ரியை ஒரு டெக்னோக்ராட்டாக, தினமணி போன்ற வடிவம் உள்ள ஒரு வலைப்பூவை நடத்துபவராக, கிரிக்கெட்டில் ஆர்வம் உள்ள ஒரு ஐ.ஐ.டி பஸ் மண்டையாக, அமெரிக்காவில் 'சாத்தமுசாதம்' சாப்பிட்டு படித்துவிட்டு இந்தியாவில் தொழில் ஆரம்பித்து அதை வெற்றிகரமாக நடத்துபவராக, எனக்குத் தெரியும். மடலாடற்குழுக்களிலும், மற்ற இடங்களிலும் வரும் அவர் கட்டுரையில் தினப்பத்திரிக்கை செய்தி வாசனை நிறைய அடித்தாலும், புனைவுப் படைப்புகளிலும் ( உதா: விடுதலை இனி இல்லை - நான் தனியே சேமித்து வைத்த கதை) அவருக்கு ஆர்வம் இருப்பது தெரியும்.

ஆனால் இலக்கிய சிந்தனை பேச்சினைப் படித்தபின்னர்தான் அவர் வாசிப்பின் நீள அகலங்கள் புரிந்தது. எழுத்தை தினப்படி எழுத வேண்டிய கட்டாயத்திலிருக்கும் தொழில்முறை எழுத்தாளர்களுக்கு இம்மாதிரியான விசாலமான வாசிப்பு தேவை…
மனசும் புத்தியும்
===============

திருவாவடுதுறை ராஜரத்தினம் பிள்ளையவர்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது என் தகப்பனார் ஒரு முறை சொன்னார். " கலைஞர்கள் மிக மிக உணர்ச்சிவயப்படுபவர்கள்.அதனாலேயே சமூகத்தின் ஒழுக்க விதிகளை அவர்கள் கண்டுகொள்ளாமல், குடியர்களாகவும், புகைப்பிரியர்களாகவும், பூவைப்ரியர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். குடும்பவாழ்க்கை சோபிக்காமல் அல்பாயுசிலேயே உயிர் விட்டு விடுகிறார்கள்" என்றார்.

கிட்டத்தட்ட அது உண்மையாகத் தான் தோன்றுகிறது. இந்த வாரம் என் மனசுக்குப்பிடித்த பாலுமகேந்திரா, விகடனில் வாய் திறந்திருக்கிறார். எத்தனைதான் மெளனிகாவைப் பற்றி சொன்னாலும், என்னால் முடியவில்லை.தவறிவிட்டேன் என்கிற அவர் நேர்மையான தோல்வி மனப்பான்மைதான் தெரிகிறது அந்தப் பேட்டியில்.

பாலுவின் படமும் சரி, அவர் தேர்ந்தெடுக்கும் கதாநாயகிகளும் சரி, எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஆஹா..ஓஹோவென்று பிரமாண்டம் பண்ணாமல், மனிதனுக்கு உள்ளிருக்கும் ஒரு கவிஞனை தொட்டுத் தடவுவது மாதிரி எத்தனை படங்கள்...மூன்றாம் பிறை, அழியாத கோலங்கள், மூடுபனி...எத்த்னை சொல்வது. ஷோபாவிலிருந்து, அர்ச்சனா வரை, மெளனிகா உட்பட எத்த…
காணாமல் போனவர்கள் - தேன்சிட்டு
=================================



சொக்கன் மூலம்தான் இந்தப் பெயர் கேள்விப்பட்டேன். தி.ஒ.க வில் கவிதைகள் நிறைய எழுதுவார். தடலடியாக எழுதாமல், புரட்சிக் குரலெல்லாம் கொடுக்கும் பெண்ணியவாதியாக இல்லாமல், பழமைவிரும்பிகளால் கண்டனத்துக்குள்ளாகப்படும் "பப்பிஷேம்" கவிதைகள் எல்லாம் எழுதாமல், எழுதும பெண் கவிஞர் தேன்சிட்டு. மடலாடற்குழுவில் சேர்ந்த காலங்களில் முகமூடிப் பிரச்சினை வந்தபோது, யாரோ இவரை தேன்சிட்டு முகமூடியா ..?? ஒரிஜினல் பெயரென்ன..?..முகமென்ன..என்று கலாட்டா பண்ணித் தொலைக்க, அத்தனை விவகார முகமூடிகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், தன் ஃபோட்டோவை யாஹூ ப்ரொஃபைலில் போட்டு, என் பேர் திலகா..என் பேர் திலகா என்று ஊரில் உள்ளவர்களிடம் எல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். அமெரிக்காவில் மருத்துவம் தொடர்பான படிப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தவர், தான் கண்டதையெல்லாம் நல்ல முறையில் கட்டுரைகளாகவும், கவிதைகளாகவும் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார். இட்லியைப் பற்றியெல்லம் கூட கவிதை எழுத முடியுமா..?? என்று என்னை ஆச்சரியப்படவைத்தவர். மரத்தடி, ராயர் காபி க்ளப், அகத்தியர் என்று பல குழுமங்களில்…
குறும்பட வரிசை
===============

வெ.சா வின் கனடா சந்திப்பு நடந்த விஷயத்தில் தான் முதன்முதல் நான் சுமதி ரூபன் என்ற பெயரைக் கேட்டேன். பிறகு மனஓசையில் அவர்கள் குறும்படம் பற்றிய சேதி கண்டாலும், இன்று கேவீயார் வலைப்பதிவு படித்த் பின் மனுஷி பார்த்தேன்.

நல்ல படம. அருமையான நடிப்பு. ஆரம்பக் காட்சியிலிருந்தே நடந்து வரும் பெண்ணின் முக இறுக்கமும், அலுப்பும் , மென்மையான இசையும் நம்மை உள்ளே இழுத்து விடுகிறது. உள்ளே நுழைந்தவுடன், கஜோல் டான்ஸ் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் கணவன், இவள் இருப்பையே கண்டுகொள்ளாமல் சொரிந்து கொண்டும், படுத்துக் கொண்டும் இருக்கிறான். உள்ளே செல்லும் அவள் இந்த பாராமுகத்தில் வந்த எரிச்சலை சாப்பிங் போர்டில் இருக்கும் மாமிசத்தில் மீது ஓங்கி ஓங்கி காட்டுகிறாள். அது கூட அவன் படம் பார்ப்பதற்கு இடஞ்சலாக இருக்கிறதே என்று முகம் சுளிக்கிறானே ஒழிய, எழுந்து வந்து இன்னதென்று கேட்பதில்லை. நேரம் ஓடுவதை 'மின்சாரக் கனவு' காட்சிகள் மாறுவதிலும், நேரம் ஓடி படம் முடிவதை AVM லோகோ மூலம் காட்டுகிறார் டைரக்டர். ஒரு பேச்சுக்கூட பேசாமல் காஃபி, சாப்பாடு இன்னபிற அயிட்டங்கள் அந்த சாக்கு மூட்டைக்குள் கொட்ட…
யாருக்கும் தேவைப்படாத விளக்கம் - பிரசன்னரையும் அருணையும் தவிர
==================================

கல்லூரி நாட்களில் இன்பச்சுற்றுலா சென்றவர்கள் கவனித்திருப்பீர்கள். ஒவ்வொரு ஸீட்டிலும் இருக்கும் பெண் பக்கத்தில் உள்ள இடம் காலியாக இருக்க பஸ் கிளம்பும் நேரம், பையன்கள் வரிசையாக அந்தந்த இடங்களில் அமர்ந்து கொள்ள வண்டி புறப்படும். படிக்கும் நாட்களில் இவை எல்லாம் எனக்கு வித்தியாசமாக தெரியவில்லை. அதிக நெருக்கமாக பழக விரும்பும் இருவர் அதற்கேற்றார்போல உட்கார விரும்புவதாக நினைத்துக் கொண்டேன். பல வருடங்கள் கழித்து என் நெருங்கிய ஸ்நேகிதியுடன் பேசும்போது இவ்வாறு சொன்னாள் " மத்த பசங்களா ஏதாவது நினைச்சுகிட்டு ஒதுங்கி போயிடுறாங்க. உண்மையில் பெண்களுக்கு பெரும்பாலும், கூட படிக்கும் எல்லா பையன்களுடனும் பழக விருப்பம் இருக்கும். இவனுகளா ப்ராண்ட் பண்ணிட்டு, பின்னாடி இவனுகளா ஏதாவது பண்ணிகிட்டு அலையறான்க" என்றாள்.

தினவாழ்க்கையில் கிட்டத்தட்ட எல்லோரும் ஒரு முடிவுக்கு வரவேண்டுமென்று விரும்புகிறோம். அந்த முடிவுக்கான காரணங்களை நம்மை பாதிக்கும் காரணிகளைக் கொண்டே அளந்து அந்த முடிவை எடுக்கிறோம். கேட்கும் செய்திக…
சுட்ட பட(ழ)ம்
=============



சுட்ட இடம் மறந்து போச்...
சாத்தான்குளத்திலிருந்து தேவனின் குரல் போல...
============================================




http://groups.yahoo.com/group/RaayarKaapiKlub/message/8977


ஏதோ கதவு திறந்த மாதிரி இருக்கிறது. ஆனால் என்னன்னு விளங்கலை. மெதுவா அசை போட வேண்டிய விஷயம்.

நன்றி : ஆசிஃப் மீரான், ராயர் காப்பி கிளப்

பி.கு: யுனிகோடுல வேணுன்னா சொல்லுங்க. இங்க ஒரு முறை தனியா போட்ருவம். இல்லைன்னா ஈ-கலப்பையோட வாசிங்க. அருமையான அலசல்.


தமிழ் க்ளாஸ்
============

குழந்தைகளின் படிப்பைப் பற்றியும், இந்திய அமெரிக்க கல்வி முறை வேறுபாடுகள் பற்றியும் நான் இங்கு ஏற்கனவெ சங்கு ஊதி இருக்கிறேன். இப்போதைய பதிவுக்குக் காரணம் - என் நண்பரின் சமீபத்திய விசிட்.



எல்லா பெற்றோர்களின் முக்கியமான ஆதங்கமே, தான் கோட்டை விட்ட இடங்களில் தன் குழந்தைகள் தவறி விழக்கூடாது என்பதே. அதற்காக அவர்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள், அந்தக்கால ஆனந்த விகடனில் வரும் ஸ்கூல் ஜோக் ரேஞ்சுக்கு போய்க் கொண்டிருக்கிறது.

மேற்சொன்ன நண்பருக்கு ஒரு சுட்டிக் குட்டி இருக்கிறது. அது பிறந்த நாளிலிருந்தே கையில் பேனாவையும் புத்தகத்தையும் அண்ணாச்சி கொடுத்து விட்டார் போல. ஆய கலைகள் அறுநூற்று நாற்பதையும் (?!!) அந்தப் பெண்ணுக்கு கற்றுக் கொடுத்து அதன் இளவயதிலேயே இத்த்னை விஷயங்களை லோட் பண்ணி, அதை ஒரு வழி ஆக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்.
பாலே நடனம் போகிறது. நீச்சல் வகுப்பு போகிறது. ( குளிர்காலத்தில் வெந்நீர்க் குளம்..:-) ) . ஜிம்னாஸ்டிக் க்ளாஸ் போகிறது. இத்துடன் வாரத்துக்கு மூன்று நாட்கள் ஸ்கூல போகிறது. இளைத்துக் கறுத்து இருமிக்கொண்டே வாயடித்துக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பெண்..…
இந்த வா.....ரம்
=============

நண்பரொருவர் வீடு மாற்றத்திற்காக, பொருட்களைத் தூக்கி இறக்கப் போயிருந்ததில் சனியும், உடல்வலிக்கு "தெளித்துக்" கொண்டு தூங்கி லேட்டாக எழுந்து கலிஃபோர்னியா ஸ்டேட் ஃபேர் போய் வந்ததில் ஞாயிறும் போனதில், இன்றுதான் அரக்கப்பரக்க எழுந்து வந்து உலாவினேன்.

ஆஹா...வலைவெளியெங்கும் காமெடிக்கு குறைச்சலே இல்லை.

விஜயகாந்த் நிறஞ்ச மனசுக்காரன் ஷூட்டிங்கில் இருந்ததால் அவர் மனைவி பிறந்த நாள் விழா கொண்டாடி விட்டு லியாகத் அலிகான் அறிக்கையை பத்திரிக்கைக்கு கொடுத்து விட்டு சென்றிருக்கிறார். அந்த அறிக்கை முதல் காமெடி

பாண்டிசேரியில் பாக்யராஜ் ஒரு விழாவில் பேசும்போது பல வருடங்களுக்கு முன் தனக்கு துரோகம் செய்த சிஷ்யர்களை தாக்கி முருங்கைகாய் ...ச்..சீ..முந்தானை முடிச்சு படத்தில் தான் வசனமெழுதியதை சொல்ல, சிஷ்யர்களில் ஒருவரான சுந்தரபுருஷன் லிவி காலில் விழுந்து கதறி இருக்கிறார். விழாவில் யாரோ ஒருவர் முருங்கைகாய் கட்-அவுட்டையும், பாண்டியராஜன் குறுவாளையும் நினைவுப் பரிசாக வழங்கி இருக்கிறார்கள். இது ரெண்டு.



ரவுடி டாக்டர் ( நன்றி : ரா.கா.கி திருமலை) அண்ணல் காந்தியடிகள் வழியில் மதுக்கடைக…
வதம் - ஒரு விளக்கம்
====================

பாபா பற்றிய எனது முந்தைய பதிவை எழுதி முடித்து விட்டு ஒரு நிமிடம் யோசித்தேன், இது தேவையா என்று. நல்லதோ, கெட்டதோ, நண்பரோ மூன்றாமவரோ எனக்கு எதையும் நேரடியாக சொல்லித்தான் பழக்கம். இம் மாதிரி மறைபொருளாக சொல்லி பழக்கமில்லை. ஆனால் இந்த விஷ(ம)யத்தை இப்படித்தான் அவர்கள் ஸ்டைலிலேயே அணுகவேண்டும் என்று முடிவெடுத்தவுடன் என் நெருங்கிய நண்பன் ஒருவனுக்கு அனுப்பினேன் - என்னடா ..இதைப் போடலாமா.? என்ற கொக்கியோடு. தாராளமா போடு. யாராவது இந்த பூனைக்கு மணி கட்ட வேண்டும் என்றதோடு மட்டுமில்லாமல் உனக்கு இதைப் பதிக்க யோசனையாய் இருந்தால் நான் செய்கிறேன் என்றான். இல்லை என்று நானே பதிப்பித்தவுடன், இதற்கு பதிவில் பின்னூட்டம் தந்தவர்களைவிட தொலைபேசியிலும், தனிமடலிலும் தொடர்பு கொண்டவர்கள் மிக அதிகம். அப்போதுதான் அட...இந்தக் கருமம் பிடிச்ச பதிவைப் போட்டு நம்ம வலைப்பூவை அசிங்கப்படுத்திகிட்டாலும், நல்லதுதான் நடந்திருக்கு என நினைத்துக் கொண்டேன்.சம்பந்தப்பட்டவர்கள் இன்னமும் திருந்தாமல், நேரடியாக இதை எதிர்கொள்ளத் திராணியில்லாமல் வழக்கம்போல cut and paste வித்தையிலும், வீணாய்ப்போன குட்டி…
சுதந்திர தின சோக்குகள்
=====================



‘‘ஆமா... அடிதடி மல்லுக்கட்டுனா சினிமால பொளக்கறீங்களே, அது எப்பிடிங்க?’’ ஆர்வமாகக் கேட்டார்கள்.

‘‘எல்லாம் ஒரு வேகம்தான். ஊர்ல உலகத்துல நடக்கிற அநியாயத்தைப் பாக்கிறப்போ ஒரு வெறி வரும்ல. அதையெல்லாம் மொத்தமா சேர்த்து வெச்சு வாய்ப்பு கிடைக்கிறப்போ வெளுத்து எடுத்துர்றதுதான்!’’ \ விஜயகாந்த் மீசையை முறுக்கிக் காட்ட, கூட்டம் கை தட்டியது.

ரொம்ப நேரமாக கஞ்சி சட்டியுடன் காத்திருந்த ஒரு அம்மாவிடம், ‘‘அது என்னது?’’ என்றார். ‘‘கஞ்சி சாமி...’’ என்று அந்த அம்மா தயக்கமாகச் சொல்ல, ‘‘கொண்டாங்க’’ என்று வாங்கி, கடக் கடக்கென்று குடித்தார் விஜயகாந்த். நானும் இதையெல்லாம் குடிச்சு வளர்ந்தவன்தான். நாம என்ன லண்டன்லயா பொறந்து வளர்ந்தோம்? என்று சொல்ல, கன்னத்தில் கைவைத்து ரசித்தது கூட்டம்.

( கேப்டன் ஷூட்டிங் ஞாபகத்திலேயே இருக்காரு. கலைத் தாகம் ..ம்ம்ம் )



அண்ணாச்சி... சோப்பு போட்டுக்கறீங்களா?’’ என வைகோவை கட்சிக்காரர் ஒருவர் கேட்க, ‘‘வேணாம்... வேணாம். ஐயாயிரம் ஆண்டுக்கு முன்னால எந்தத் தமிழன் சோப் போட்டு குளிச்சான்? எனச் சிரித்தபடி அரைமணி நேரம் தாமிரபரணித் தண்ணீரில் ஜாலியாக…
தொட்ட பாவத்திற்கு....
==================

1986-87 ல் எங்கள் வீட்டுக்கு பக்கத்தில் ஒரு குடும்பம் குடி வந்தது. தகப்பன் தவறிப்போய், தாய் தன் இரு பெண்களோடும், இளைய மகனோடும் வசிக்க, மூத்தமகன் லண்டனில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்ததாக சொன்னார்கள். செல்வமும் , செழுமையும் இருந்தாலும், எப்போதும் எதையோ பறிகொடுத்ததைப் போலவே இருப்பார்கள். அவர்கள் மகள்களின் நடை உடை பாவனைகள் தமிழ்நாட்டுக்கு கொஞ்சம் அந்நியப்பட்டு இருந்ததால், அவர்களைப் பற்றி தேவையற்ற பேச்சுகள், பிரச்சினைகள் என்று பிடுங்கி நடப்பட்ட செடிகள் போல தவித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

அவர்கள் இலங்கை கலவரத்தினால் தமிழ்நாட்டில் தஞ்சம் புகுந்தவர்கள்

*******

கல்லூரியில் படிக்கும்போது ஜூனியர் விகடன் பகுதி நேரப் பத்திரிக்கையாளராக பணி புரிந்து கொண்டிருந்தேன். சிவகங்கை அருகே உள்ள நாட்டரசன் கோட்டை முகாமில், ஒரு துப்பாக்கிச் சூடு நடந்ததை பற்றி எழுதி அனுப்ப சென்னையிலிருந்து தகவல் வந்திருந்தது. கிராமத்துக்கு சென்று முகாமிலும், கிராமத்திலும் அதைப் பற்றிக் கேட்டால் யாரும் வாயே திறக்கவில்லை. பஸ் ஏறும் சமயம் பின் தொடர்ந்து வந்த ஓரிரண்டு இளைஞர்கள் மருண்…
தலைவரே!!!!...சேதி தெரியுமா..?? டெல்லி இன்னோரு அமைச்சர் பதவி தர்றேன்னு சொல்லி இருக்கு

அடப் போய்யா..என்ன பிரயோசனம். தயாநிதிக்கு ஒரு தம்பி இல்லாம போய்ட்டானே... !!!!
என் நியாயமான சந்தேகங்களுக்கு பரிசு..??
======================================

வருத்தமாய் இருக்கிறது. வேதனை குமிழி இடுகிறது. தமிழனுக்கு தமிழனே ஆப்பு அடிக்கிறான். வரலாற்றுத் தவறுகளுக்கு வக்காலத்து வாங்குகிறேன் பேர்வழி என்று கிளம்பி, தன் அளப்பரிய சக்தியை இம் மாதிரியான விடயங்களுக்கு வீணில் சிலவு செய்கிறான்.

ரமணியின் முதல் பதிவில் இருந்த நிதானமும், நேர்மையும் கூட நேரம் ஆக ஆக வலுவிழநது அவர் சிந்தனை வேறு திசையில் சீற ஆரம்பித்து விட்டது.

என்ன கேட்டேன்..??

இந்தியா சம்பந்தப்பட்ட ஒரு மாற்று வழிக்கு ஒப்புக்கொண்டு, அதில் இருந்து பிறழும்போது, இந்தியா பேசாதிருக்குமா..?? உலகத்தில் எல்லோருமா நீதியையும், நிதானத்தையும் பேணிக்கொண்டு சொன்ன வாக்குக்கு குந்தகமில்லாமல் நடக்கிறார்கள். சாதாரண மனிதன் அம்மாதிரி தவறு செய்தால் அது அவனோடு முடியும். ஒரு ஸ்தாபனம் தவறு செய்தால், அது பரவும். பலரை பலி கொள்ளும்...! அதுவே நடந்திருக்கிறது. தவறுக்கு தவறு பரிகாரம் என்று படர்ந்து விஷ விருட்சமாய் வளரும். அந்த விவரத்தை வசதியாக மறந்து விட்டு, தன் தரப்பு நியாயத்தை மட்டும் எடுத்துச் சொல்லிக்கொண்டு இத்த்னை நாள் இணையத்தில் பதிவுகள் வ…
நண்பர் சுந்தரவடிவேலுக்கு ஒரு பகிரங்க கடிதம்
===============================================

இனிய சுந்தர்,

தனியே எழுதாமல், அப்படி என்ன பொதுக்கடிதம் வேண்டி இருக்கிறது என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். உங்களுக்கும், உங்களையொத்த எண்ணங்கள் கொண்ட எமது சக ஈழத்து சகோதரர்களுக்கும் என் நிலையை சொல்ல வேணுமென்று தோன்றியதால் எழுதுகிறேன்.

வல்வை படுகொலையைப் பற்றி தம்பி கரிகாலன், மற்றும் ஈழநாதன் ஆகியோரது பதிவுகளுக்கு தொடர்ச்சியாக உங்கள் பதிவையும் கண்டேன். ஈழத்தமிழர்களின் சோகமும், சிங்களக் காடையர்கள் அவர்கள் மீது நடத்தி வரும் அரக்கத்தனமான ஒடுக்குமுறையும், அதன் விளைவாக உலகெங்கும் சிதறிக்கிடக்கும் இலங்கை மக்களும் எங்கள் பரிவுக்கும், அனுதாபத்துக்கும் உரியவர்கள். அதில் மாற்றுக் கருத்து ஏதும் இல்லை. ஆனால் எது நடந்தாலும், இந்தியா எது செய்தாலும், அதில் குற்றங்கண்டுபிடித்து, இந்தியாவை இகழவும் தூற்றவும் செய்யும் உங்கள் அனைவரின் செயல்களும், எழுத்துக்களும் எல்லை மீறிக்கொண்டிருக்கிறது.

உங்கள் அனைவரைப் போல எனக்கு இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தமும், திகதிகளும், புள்ளி விவரங்களும் விரல் நுனியில் தெரியாது. ஆயினும், இலங்கை தமிழ்ப் போரா…

மரபு - புதுசு - கவிதை..??

=====================

புதுக்கவிதை
===========

இலக்கணச் செங்கோல்
யாப்புச் சிம்மாசனம்
எதுகைப் பல்லக்கு
மோனைத் தேர்கள்
தனிமொழிச் சேனை
பண்டித பவனி
இவை எதுவும்
இல்லாத -

கருத்துக்கள் தம்மைத்
தாமே ஆளக்
கற்றுக்கொண்ட
மக்களாட்சி முறை

- கவிஞர். மேத்தா

*********************
தமிழ்க்கவிஞர்
============

உரைநடையினை
உடைத்துப் போட்டு
உடைப்பெடுக்கின்றதே
தன் கவிதையென்பார்
ஓசையில்லாமல்
ஓசை நயத்தையும் அழிப்பார்
அசைகளைப் பாடலில்
வேர் நுனியோடு
அசைத்தறுத்தெடுப்பார்
சீர்களைக் கவிதையில்
சீர் குலைத்துவிட்டு
சீர்மை மிகு பாடலென்பார்
வெண்பாவில் ஒன்றேனும்
எழுதியிராமல்
பெண் பாவை
அங்கத்தையே பெரும்பாலும்
தங்கமாய்ச் சொல்லி
கவி சமைப்பார்.
இலக்கணம் தெரியாமல்
பிலாக்கணமாய்
வரிகளைச் தொகுப்பார்
உவமையையும்
உருவகத்தையும்
உருத்தெரியாமற்
சிதைத்திருப்பார்
எளிமை என்பார்
அழகு என்பார்
அருமை என்பார்
இதுவே புதுமையுமென்பார்
ஒரு பாவுக்கேனும்
இலக்கணம் தெரியாதெனவுரையார்,
வினவிப் பாருங்களேன்
"போடா பழைய பஞ்சாங்கமே" யென
பொரித்தெடுப்பார் - அவரே
இருபதாம் நூற்றாண்டில்
தமிழ்க்கவிஞர்.

- "மரபர்" ராகவன் கோபால்சாமி


இனி பெருசுகள் :

வார்த்தைகளுக்கு மிஞ்சி, சொல்லின் அர்த்தம் மிஞ்சி, ஒரு உண…
வாழும் முறை - கற்றுக் கொடுக்கப் படும் விஷயமா..??
=================================================



"The Art of Living " என்ற வகுப்பு இப்போது அமெரிக்காவில் மிகப் பிரபலமாகிக் கொண்டு இருக்கிறது. சுதர்ஸன க்ரியா என்று அழைக்கப்படும் அந்த வகுப்புகளை மகரிஷி ரவிஷங்கரின் சீடர்கள் உலகமெங்கும் பரப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அன்றாட வாழ்க்கையின் அழுத்தங்களிலிருந்தும், பரபரப்புகளிலிருந்தும் விலக்கி, வாழும் முறையை போதிப்பதாய் சொல்லும் இந்த வகுப்பை இளைஞர்கள் பெரிதும் நாடி செல்கிறார்கள். சுதர்ஷன் என்ற என் ஐயங்கார் நண்பனொருவன் இதைப் பற்றி மிகவும் சிலாகித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தான். கொஞ்ச நேரம்
கேட்டுக் கொண்டிருந்து வீட்டு , "சுதா...நீ கடைசியாக எப்போது 'சந்தியாவந்தனம் செய்தாய் என்றேன். ஆள் அம்பேல். கிரிதர் டாட்டிபிகாரி என்ற என் நண்பனின் சகோதரன், இந்த வகுப்பு/தியானப்பயிற்சி ஆரம்பித்த மூன்று நாட்கள் கழித்து திடீரென்று அழ ஆரம்பித்தவன் தொடர்ந்து ஆறு மணி நேரம் அழுது கொண்டிருந்திருக்கிறான். " வாழ்க்கையில் அதுவரை அவன் சேமித்து/புதைத்து வைத்திருந்த துயரங்களையெல்லாம் அவன் கரைத்திருக்கிறான்&q…
sa(a)da சிவம் அல்ல ...ஸ்பெஷல் சிவம்
==================================



மதுரை சண்முகவடிவு சுப்புலக்ஷ்மி என்று சொன்னால் எத்தனை பேருக்கு தெரியுமோ, ஆனால் எம்.எஸ் என்றால் சுப்ரபாதம் காதுகளில் ஒலிக்கும். போன வாரம் ஸ்வரலயா ஃபவுண்டேஷனுக்காக, அவர் நடத்திய கச்சேரி ஒன்றை அடர்தகட்டு பேழையில் பார்க்க நேர்ந்தது.

அருமையான கச்சேரி. சொன்னபடி கேட்கும் குரல். கூடவே ஒத்தாற்போல் பாட உறுத்தாத கெளரி ராம்நாராயண் குரல் ( அவர் பாடினரா..??? ) என்று ஒரு சுகானுபவம் அது. பசுபதி அருகில் அமர்ந்திருந்தால் கன்னத்தில் போட்டுக் கொள்ளாத குறையாக பயபக்தியோடு கேட்டிருப்பார். அவ்வளவு எம்.எஸ் பைத்தியம். அந்தக் கால ஐஸ்வர்யாராய்..அதுவும் அருமையான சாரீரம் கொண்டவர் என்றால் கேட்கவா வேண்டும்.

"At this ripe old age, we are blessed by a baby" என்று ஆரம்பித்தார் மிஸ்டர் எம்.எஸ். கூட்டம் முழுக்க கொல்லேன்று எழுந்த சிரிப்பொலி அடங்க வெகு நேரமாகியது. காரணம் கேரள அரசிலிருந்து எம்.ஏ.பேபி என்பவர் அந்த விழா நடைபெற முக்கியப் பங்காற்றினார். தொடர்ந்த சதாசிவம் அவர்கள், மேடையில் அமர்ந்திருந்த ஹிந்து ஆசிரியரைக் காட்டி " This is not (என…
தனியார் துறையில் இட ஒதுக்கீடு
===============================

பத்ரி மற்றும் வெங்கடேஷின் பதிவுகள் படித்தேன். இதற்குமுன்னரே பாட்டில் பாலாவும் இதை எழுதி இருந்தாலும், தனியார் துறையில் இட ஒதுக்கீடு என்று ஆரம்பித்துவிட்டு கடைசியாக இடஒதுக்கீடு என்று பொதுவாக இதை விமர்சித்துவிட்டுத்தான் முடித்தார்.

என்னைப் பொறுத்தவரை தனியார் துறையில் இட ஒதுக்கீடு தேவையற்றது. தனியார் துறையில், எந்த ஒதுக்கீடும் இல்லாமலேயே ஏற்கனவே எல்லா வகுப்பினரும், அவரவர் திறமையின் அடிப்படையில் பிரதிநிதித்துவம் பெற்றுத்தான் வருகிறார்கள் - சில குறிப்பிட இடங்களைத் தவிர. அங்கு மட்டுமே முதலாளி வர்க்கத்தின் குறுகிய கண்ணோட்டத்தால் குறிப்பிட்ட வகுப்பினர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது. இளையதலைமுறையின் கையில் அதிகாரம் பகிர்ந்தளிக்கப்படும்போது இதுவும் குறைந்து விடும் என்று நம்புவோம்.

ஏற்கனவே பொதுத்துறையில் இடஒதுக்கீடு இருப்பதற்கு பலத்த எதிர்ப்பு இருந்து வருகிறது. அரசின் தயவில் கல்வியும், உயர்படிப்பும் படித்து விட்ட புதிய பார்ப்பான்கள் என்று அவர்கள் வர்ணிக்கப்படுகிறார்கள். ஜாதி அடிப்படையில் இடஒதுக்கீடு அளிக்கப்படுவதால…