Tuesday, September 25, 2007

நட்பு..?

நேரம் ஓடுகிறது
கோப்பைகள் காலியாகின்றன
மதுவின் போதை ஏற ஏற
மாதுவின் முகதரிசனம்
கலவரம் கூட்டி
உடல் மிரட்டி
விழி உருட்டுகிறது
பாசிக்குளப் படிக்கட்டில்
கால்வைக்கும் கவனமும்
கைக்குழந்தையின் கண்களில்
தூசு நீக்கும் லாவகமும்
கத்திமுனையில் நிருத்யம் பயிலும்
கலாவேசமுமாக
மனசு கிடந்து அலமலக்கிறது
பேசுகிறோம். பேசுகிறோம். பேசுகிறோம்....
சிரிக்கிறாய் சிரிக்கிறேன்
பரிமாறுகிறேன் புசிக்கிறாய்.
கால் நீட்டி சொடக்கெடுக்கிறாய்.
கை உயர்த்தி முறிக்கிறாய்
கண்கொட்டா ஆச்சரியம்
உறக்கத்தினால் ஒட்டுகிறது
கொண்ட நட்புக்கு
பங்கம் வராமல்
நடுநிசி வரை
பேசிப் பிரிகிறோம்.
காற்றுப் போல திரிய
யெளவனம் தடையென்று
முதுமையை வரமாய் பெற்ற
ஒளவை பாவம்...
உடல் தாண்டும் வேட்கை கொண்ட
ஸ்நேகமும் உண்டென்றரிய
வாய்க்கவில்லை அவளுக்கு

No comments:

Post a Comment

சதர்ன் ரயில்வே

விழியகலா வியப்புக்கு களிற்றையும் கடலையும் காணுதல் போல் ரயிலும் ஓர்பொருளே.. குழந்தை முதல் பெரியோர் வரை ... வயது பேதம் இல்லாமல் ரசி...